شب یلدا

شب یلدای قشنگی داشتم، امیدوارم به همه دوستان هم خوش گذشته باشه، این هم غزلی از حافظ که شب یلدا رو شیرین تر کنه:

          روزه یکسو شد و عید آمد و دلها برخواست

          می ز خمخانه بجوش آمد و می بایدخواست

         نوبه زهدفروشان گران جان بگذشت       

         وقت رندی و طرب کردن رندان پیداست

         چه ملامت بود آنرا که چنین باده خورد      

         این چه عیبیست بدین بیخردی وین چه خطاست

        باده نوشی که درو روی و ریائی نبود               

        بهتر  از زهد فروشی که درو روی و ریاست

        ما نه رندان ریائیم و حریفان نفاق

        آنکه او عالم سرست بدینحال گواست

        فرض ایزد بگذاریم و به کس بد نکنیم                         

       و آنچه گویند روانیست نگوئیم رواست

      چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم                   

      باده از خون رزانست نه از خون شماست

      این چه عیبست کزان عیب خلل خواهد بود          

      ور بود نیز چه شد مردم بی عیب کجاست 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید